Görüşmelere başladığımda yaptığım şeylerde hep eksik kalan tarafı görüyordum. Bir şeyi başarsam bile bunun üzerinde durmadan, daha iyisini yapmam gerektiğini düşünüyordum. Birinin eleştirisi uzun süre aklımda kalırken güzel söylediklerine inanmakta zorlanıyordum. Yasemen Hanım’la görüşmelerimizde kendimden neler beklediğimi ve bu beklentileri karşılayamadığımda kendime nasıl davrandığımı konuştuk. Bazen görüşmede bile kendimi doğru anlatıp anlatamadığımı düşündüğüm oluyordu; bunu da konuşabildik. Hâlâ kendime yüklendiğim zamanlar var ama artık bir konuda zorlanmamla kendimi bütünüyle yetersiz görmem arasındaki farkı daha çok fark ediyorum.